Donadon (Farhad Gooran...)

◄وقتی که متن ـ بازی عاشقانه می شود
پگاه آفرين زاد - نافه

يكم:
كتابي هست كه بر اساس محورهاي ساخناري خودش نوشته شده وبا خواننده ارتباط برقرار مي كند .چنين كتابي لاجرم معطوف به قراردادهاي برساخته درون متن خودش است .حتي آن جا كه با متون قديمي هم صدا و هم شكل مي شود از اين وضعيت ساختاري منحرف نمي شود يا اگر هم چنين اتفاقي مي افتد در چار چوب فرايندي است كه خود مولفه آفرين بوده ومتن افزودگي مي كند . چنين كتابي از هر كجا كه خوانده و تاْويل شودبه دليل نشانگان متكثر و
صورت بندي استعاري آن همچنان گشوده مي ماند اما اين گشودگي چيست و چگونه امكان پذير ميشود؟

دوم:
نخستين كسي كه از واقعيت (REALITY)گفت ويا درباره آن نوشت به چه چيزي اشاره داشت ؟
واقعيت چگونه در زبان پديدار شد و به صورت انواع نوشتار درآمد يا تبديل به محتواي صرف نشانه هاي زباني و بياني شد؟
اين ها فقط طرح پرسش نيست گونه اي دعوت به سخن گفتن وباز نشانگري (Resignation) ساختارها ومناسبات معنايي وشكلي متن پيش رو است ؛ متني كه هم معطوف به بازي هاي زباني و سر خوشي ناشي از اين اتفاق است و هم بديهيات را ياد آوري و تداعي مي كند، چنين متني پيشاپيش انحصار نمونه ها و شكل هاي موجود را به هم مي زند . از طرف ديگر در برابر هر گونه تثبيت شدن وتعريف پذيري مقاومت مي كند . پس مساله چنين متني و فرايند تاليف آن ،گونه اي امكان حضور است ؛ حضور نشانه وغياب دلالت.